شیعه در برابر دستگاهی چون خلافت، جز"شهادت" سرمایه و سلاحی ندارد. و اینکه می شنویم

"من بکی اوابکی او تباکی وجب له الجنه" و تعجب میکنیم ـ چون انکه می گرید و دلیلی برای

گریستن دارد و می گریاند چیزی، اما تظاهر به گریه و گریه دروغ، یعنی چه؟! ـ تعجبمان بیهوده

است، چون زمان را نمی شناسیم. باید به دوره ای باز گردیم که هر قطره اشک ، کلامی بوده

است که شهادت را چون پیامی به مردم ابلاغ می کرده است و به خود تلقین. و هر ناله ، فریادی

که از حلقوم مظلومی بیرون می پریده، و ظالمیت دستگاه حاکم را به گوش می رسانده است.

انجاست که به گریه کردن فرمان می دهد ـ حتی تظاهر به گریستن ـ چون گریه نشانه ان است

که فاجعه ای روی داده و ظلمی صورت گرفته است. انچه دستگاههای تبلیغاتی خلافت، با

پیروزی و فتوحات و جنجال درباره توفیقات حکومت اسلامی می کوشیدند و کتمان کنند.



                                                                          ( معلم شهید دکتر علی شریعتی )